

Frau Dierkes...
As mien Süster un hör twee Broers lötjet wassen, wohnden wie in Zegenstraot. Vandag is dat dä Nä Weg in Rhaudermöör. Wi wohnden stuf an Baohndamm. Dat was an Anfang van dä 50er Jaohren, wo elk un än naot Krieg weer versöcht hett, än bietje Geld dertoe toe verdänen. Mien Mama har hier ok än Wäscherei inricht, wor mien lötje Süster läp stolt up was. Sä gung all naot Schoel in Rhaudermöör, un wenn wat Naes gebört was, muß sä dat vertellen… “Frau Dierkes, wir haben schon wieder e
hillehoek
24. Juli


Lütt Anna, Susanna
Lütt Anna Susanna, staoh upp un boet Füer, och nee, mien läv Moeder, dat Holt is toe dür Rudiralalala, rudiralalala, och ne, mien läv Moeder, dat Holt is toe düer Denn schür mi dä Kedels un feeg mi dat Huus, Vernaobend koom hier noch drä Junggeselln in’t Huus Rudiralalala, rudiralalala, Vernaobend koom hier noch drä Junggeselln in’t Huus Un willn sä nich komen, so will wi hoer haoln Mit Peer un mit Waogen, mit Isen beslaon Rudiralalala, rudiralalala, Mit Peer un mit Waogen,
hillehoek
24. Juli


Över de stillen Straoten
Hans-Peter Emons (geb. 1956) ist ein deutscher Landschaftsmaler. Er malt Ölbilder in altmeisterlicher Manier. Er liebt diese ehrliche Kunst, klare verständliche Bilder, wie sie die alten Meister gemalt haben. Över de stillen Straoten – Ein melancholisches Abendlied aus dem niederdeutschen Raum. „Över de stillen Straten“ ist ein ruhiges, tief melancholisches und zugleich tröstendes plattdeutsches Lied. Im Gegensatz zu den derben und humorvollen Tanz- und Scherzliedern strahlt
hillehoek
20. Juli


Wenn dä Pott aober nu än Lock hett...
„Wenn dä Pott aober nu än Lock hett “ ist ein humorvolles, dialogartiges plattdeutsches Volkslied, das sowohl in reiner plattdeeutscher als auch in hochdeutscher Fassung bekannt ist. Es handelt von einem Mann und einer Frau (oft „Liese“ oder eine anderer typischer Name), die sich über einen kaputten Topf unterhalten. Der Mann versucht, die Frau zu überzeugen oder zu trösten, während sie pragmatisch oder grantig antwortet – ein typisches Ehe- oder Werbegespräch mit viel Wor
hillehoek
20. Juli


Kenn ji al dat näje Lied (van uns Pastor sien Koeh)
„Herrn Pastor sien Kauh“ ist eines der berühmtesten und wohl längsten plattdeutschen Volkslieder überhaupt. Es handelt sich um ein echtes kumulatives Kettenlied mit enormer Variationsbreite – es existieren Versionen mit mehr als 600 bis über 1.000 Strophen. Das Lied erzählt auf humorvolle, derbe und satirische Weise die Geschichte einer Kuh des Pastors: Ostern steht sie noch „dick un drall“ im Stall, zu Pingsten liegt sie tot da. Statt Trauer bricht im Dorf Verteilfreude aus
hillehoek
20. Juli


Annmarie kumm danz mit mi
Annemarie, kumm danz mit miik schenk di ok een Ei!""Nee«, seggt de lüttje Annemarie,"dat maak ik doch entzwei!" Annemarie, kumm danz mit miik schenk di ok een Hauhn!""Nee«, seggt de lüttje Annemarie,"wat schall ik dormit daun?" Annemarie, kumm danz mit miik schenk di ok een Peerd!"Nee«, seggt de lüttje Annemarie,"dat Peerd is mi nix weert!" "Annemarie, kumm danz mit miik schenk di ok'n Paar Schauh!""Nee«, seggt de lüttje Annemarie,"laat mi dormit in Rauh!" "Annemarie, kumm da
hillehoek
20. Juli


Der Onkenhof
Der Onkenhof ist ein alter ostfriesischer Gulfhof im Zentrum von Rhauderfehn. Seinen Namen trägt er nach seinem früheren Besitzer Jan Onken. Seit den 1980er Jahren gehört das Haus zu unserer Familiengeschichte. 1985 zog Elma ein und lebt hier seit 40 Jahren. Mit viel Liebe, Engagement und eigener Gestaltungskraft machte sie den denkmalgeschützten Hof zu ihrem Zuhause und erfüllte vor allem die alten Räume im Inneren mit neuem Leben. Ein alter Hof ist niemals „fertig“. Er lebt
hillehoek
11. Juli


in Ostfreesland ist am besten...
Enno Wilhelm Hektor (1820–1874) war ein ostfriesischer Schriftsteller, Dichter und Dramatiker aus Dornum. Er schrieb sowohl auf Hochdeutsch als auch auf Plattdeutsch und setzte sich in seinen Werken oft mit den sozialen und politischen Fragen seiner Zeit auseinander. Sein bekanntestes Werk ist das plattdeutsche Lied „In Oostfreesland is't am besten“, das bis heute als Regionalhymne Ostfrieslands gilt. Hektor schrieb das Lied im Jahr 1850 während eines Aufenthalts im Ahrtal, n
hillehoek
7. Juli


Wor dä Nordseewellen trecken an dä Strand...
Martha Müller-Grählert (1876–1939) war eine vorpommersche Heimatdichterin und die Verfasserin des Gedichts „Mine Heimat“, aus dem später das bekannte Ost- beziehungsweise Nordseewellenlied hervorging. Bereits als junge Frau schrieb sie Gedichte und arbeitete zeitweise als Redakteurin – für eine Frau ihrer Zeit ein ungewöhnlicher Berufsweg. Während eines Aufenthalts in Berlin entstand aus der Sehnsucht nach ihrer Heimat das plattdeutsche Gedicht Mine Heimat, das später weit üb
hillehoek
3. Juli


Ostfriesische Namensgebung
Wat mien Familie vertellt: Hier sücht man dä Biller van dä letzte vär Generationen van mien Papas Siet. In disse Schier-Rieg is noch toe sähn, wo dat was mit dä Naomen in Ostfräsland. As dä Familjennaom Schier upkeem, is dä oll Manär, dä Kinner toe benoemen, nich upgeben worden. Dä Vörnaom van dä Vaoder wur as Tüschenaom an dä Söhn wiedergeben. So kann man vandaog noch sähn, wo dä Naomen van Vaoder up Söhn övergaohn sünd. Dat was vör dä Tied van dä faste Familjenaomen woll
hillehoek
14. Juni


Mien Enkel will nao Braunschweig
Mien Enkel har sück int Kopp sett, nao Braunschweig toe faohren, wor än Unkel leevde. Änes goeden Daogs mook hä sück up Padd, glückelt kreeg ick dat toe sähn, wo hä mit än Büdel in Hand naot Baohnhoff stappde, hä was all um Kurve, as ick hum toe faoten kreeg. Hä har sück dat goed utdocht, wull in dä Baohnbus stiegen un denn in Zug. Toe eten har hä ok wat in sien Büdel. Dor wur nu ja nix van, man än paor Daog laoter was hä achtert Hus ant graoben, än hennig Lock har hä all to
hillehoek
5. Juni


Du stirbst früher...
Änmaol see hä tegen mi: "Oma, du bist älter, du stirbst früher als ich, stimmt das?“ Un denn gliek achterann see hä, seker um mi toe trösten :“Es ist doch gar nicht schlimm, wenn man stirbt, man ist in der Erde und wird von Tieren aufgefressen, und die kleinen Tiere wieder von größeren, und die werden von Menschen gegessen, und dann ist man wieder da!“ Wor hä dat heerhaar, ick wät dat nich, man ick wät noch, dat wi dor noch lang över proot hemmen. An än anner Dag froog hä m
hillehoek
5. Juni


Luftballon
Wi wassen up Fehntjer Markt west, un hä kreeg sien Luftballon. As wi bi Hus wassen un ick hum dat Band um Arm fastmaokwn wull, see hä:“ Oma, ich paß doch auf, der Luftballon darf nicht wegfliegen, und dann vor ein Auto, und das fährt dann jemanden um!" Hä doch alltiet doröver nao, wat dor woll achteran kweem. Hä kunn nich off, wenn dor toe voel Schandaol was, so as dat Gebölk un dä Musik up Markt. Ick blev ook nich lang mit hum dor un mook läwer noch än Keierpadd mit hum. Un
hillehoek
5. Juni


Keierpadd...
As mien Enkel, dä Söhn van mien Dochter Hille, anfung töe proten, hemm wi uns wunnert, dat hä kien Kinnerspraok har. Hä prode nett as sein Moeder häle Satzen, bloot bi dä kwamm dat laoter. Ick har hum faoken bi mi, kreg dat all so mit. Hä was ook än häl besünner Kind, mook sück all froeh Gedanken över Gott un dä Welt. Ick was faoken mit hum up uns Stee unerwegs, in uns lötje „Wald, un denn up Keierpadd. Hä see denn smalls:“Oma, jetzt müssen wir aber umkehren, sonst finden w
hillehoek
5. Juni


Beulenpest
As uns Dochter noch än lötje Wicht was, hett sä uns maol een Döntje levert, wat wi bit vandaog nich vergeten hebben. Wi harrn saovends mit dä Familie än Piratenfilm ankeken. Dor keem an't Enn än Schipp in vör, wor dä Beulenpest utbroken weer. Dä kranke Lüü mit hör gräsige Bulen haren dä Lötje bang maokt As de Film ut weer, sull Hille up Bedd gaohn. Se truck sück hoer Lackschoeh ut, dä sä mit blode Foeten anhatt harr. Dat dürde nich lang, do flog dä Döör weer open un dat lö
hillehoek
5. Juni


"Adeine"
Un denn gaff dat ja noch mien lötje Dochter, un dortoe kann man seggen, sä wull nix, un wenn, denn eerst, wenn sä wull. Sä is van teinte Dag an in uns Köken upwursen, ook schlaopen hett sä dor. Sä was dat Tegendäl van hör Broer, dä mi Dag un Nacht in Drafft hollen har. Ick hebb hör nich änmaol nachts hört. Daogsöver lag sä in Köken in hoer Koerfwaogen, kunn alles mitkriegen, dörkieken doer dat Geflecht. Eerst mit acht Maont wull sä upsitten, solang laggg sä un keek. Man ick h
hillehoek
2. Juni


Laot uns twisten
Kennt dat noch än off anner, än „Twist“? Dat was än Danz, so um 1960, off wat eerder. Mien lötje Söhn, woll so um 10 Maont ollt, stunn noch in sien grode Kist, Bott har wie in uns Koeken, un so kunn hä mi nich vört Foeten krupen. Proten kunn hä nich voel, man verstaohn mennig Woorden. Wenn nu än tegen um seggen dee: „ Keerli, kannst ook noch twisten?“ Denn schmeet hä sien lötje Windelpopo hen un her un „danzde“ , datt dat än Oart har, kreide vör Bliedskup. Vaoder (Friedrich
hillehoek
2. Juni


Mien besünner Opa...
Mien Oma was wat häl Besünners, man mien Opa ook. Wenn hä denn maol in Hus weer, was wi all blied. Dä mäste Tiet in Jaohr was hä ja upp sien Schipp, sien „Hayo“, ook noch, as hä all an sien Söhn övergeben har, dä ja alltied van 13 Jaohr an bi hum faohren de. Hä was so läv mit sien Enkelin, broch mi alltied wat mit, ick wät noch van än moj Halskett ut Bernstein, dä har hä van Königsberg mitbrocht. Dä hebb ick noch, än moj Andenken. Mien Opa Sinning (76 Jaohr olt) toesaomen mit
hillehoek
1. Juni


Löppeli Sand
Ick hebb noch än Döntje ut dä Tiet, as mien Broer noch loetjeder was as toe sien "Müssetiet". Hä much knapp drä Joahr west wesen, kunn bietje proten. An lävsten spölde hä in Sandbült. Spoeltüch gaff dat nich gliek naot Krieg, so gaffen wi hum än Eetlepel, "Löppeli Sand" see hä denn. Wi mussen blot uppaasen, dat hä dä nich in Däp schmieten kunn. Man wi wüssen Raot. Dat was Sömmer, hä har än lötje Strickbüx an, mit Drachseelen, datt dä nich offzacken kunn. Dor bunn wi än Seil a
hillehoek
30. Mai


Kammeln un Nunnin
Ick mutt noch häl stillkens wat vertellen...Ick was ook än Nuckelkind, bit fief Jaohr, un över mi wur seker ook so laacht as laoter över mien Wipibroer. Än Wipi brukde ick nich, har wat anners utfunnen! Wenn ick upp mien linker Duum ant Nuckeln was, stook ick mien rechter Arm unner dä Nuckelarm, grabbelde dor herum. Dat was dor so wäk un warm! Daogsöver dee ick dat mästens stillkens. "Krabbeln un Nuckeln" see mien Mama, ick mook dor "Kammeln un Nunnin" van. Dä Duum was alltie
hillehoek
30. Mai