Ick bün dr schoon achterdaol...

„Du maokst so än blied Gesicht, Lötje, is dat än Täken, datt dat in Schoel all goed gaohn is? Hett Lötjemester dat in sien open Kopp kregen, wor dat um geiht?“   „Jao, Oma, hä kwem dor häl gau achter, man dä anner Kinner haren dor wat mit toe doen. Un nu säh ick nett, dat dat ook all weer moj  toe översetten is, ‚hatten da was mit zu tun‘, seggt man dat so up hoch? Man dat van güstern is mojer.  Mester hett dat an Wandtaofel schreben, un wi hebben dat mitnanner översett.

Ick bün dr schoon achter daol.

 Un denn gung dat los!

Ick, dat wüssen ja all, bün  gung ook noch, bi dr gung dat nich so licht, bitt wi dorup kemen, datt dat woll dor häten sull, also da. Schoon har ook elk un än all hört, schoonmaoken, dor hörde datt doch toe, saubermachen, denn muß dat  sauber häten . Nu kwem achter, nich so stur, Achterhus hört dor toe.  Mester schreef :  Achterhus ist Hinterhaus, also muß dat woll hinten häten. Nu kwamm noch daol!  Datt fallt mi daol, reep än, Das fällt mir runter, kunn woll passen. 

Nu muß dat Spillwak noch binannersett worden.

Ick dürß dat an Taofel schrieben, har dat ja mitbrocht,

Ick schrev:  Ick bün dr schoon achterdaol  heißt auf hochdeutsch Ich bin da sauber hinten runter!

Wat hebben sä schackert!  So än moj Stünn har wi noch noit hatt, Oma, un bloot dorum, datt du so än open Kopp hest!“