Dä Fasaon

Dat namm ja kien Een mit  mit uns Dären, ick besinn mi noch up än Malör, wat uns in Aohm hollen dee.

Wi haren ja uns Voliere mit dä lötje Vögels, wor ook dä Uul in seeten har. Man dä was nu glückelk bi hör Familie, kweem off un an up Versiet.

Man wi haren dornao noch än Goldfasaon mit sien Wiefke, ick wät nich mehr, wo wi dor bikomen wassen, man wi satten nu dormit. Dä Dären mooken ja ook kien Weeswark, verdrogen sück ook mit dä Vögels. 

Änes Daogs wull wi dat Huck schonmaoken, dä lötje Vögels haren sück nao binnen vertrucken, man dä Fasaon mit sien Menske satten duddig in Hoek.  „Laot hum dor man“,  see mien Mann, „ ick kann dor woll umtoe“.

Man dat har hä so docht!  As hä mit sien Schüppke naoger kwamm, flutterde dat Där un wull toet Doer ut.  Mien Mann grep toe, kreg hum biet Bään toe faoten unn….wi hörden än Knacken,  datt Bään was broken, hä har woll toe fasst toegrepen!

Nu was weer Holland in Noot!  Ick namm dat Där up Schoot un bekek mi dat Malör.  „Ick roep Heinze an“, see mien Mann, dä mag dat Där woll upnehmen willen!“

Man nix dervan, Heinze kwamm weer mit sien oll Woorden, dä wi all van dä Uulenspektaokel hört haren:“Dat koen ji doch woll sülst, is doch man än lötje Malör.“

Un denn gung dat los!

„So maok ji dat, än nimmt dat Där up Schoot, leggt dat up Rügg, denn ückert dä sück nich mehr. Ji mutten dat goed fasthollen,  dat Bään dürt nich hen un her schlentern, Nu soek ji wat, wor ji än Stoen för dat Bään  maoken köönt. Ick nehm Rietsticken för lötje Vögels, man ji bruken woll wat groters. Denn holl ji dat Bään moj liek, packen dor än poar Sticken tegen un kleben dä goed fast. Dä Knaoken moeten goed ananner paasen. Ji mutten denn elker Dag naokieken, off dat noch all up Stee is.“

Wi hebben datt so maokt, is all schiert, un änes Daogs kunn hä weer loopen. Mit dä  Floegels was ja nix, sä haren kien Kroek leden, denn muß uns Goldfasaon woll flägen könen. Datt hett än bietje düürt, man änes Daogs was hä weer up Stee.

Hä har blot än lötje Knubbel an sien Bään holln, man dat mok hum ja nix - un sien Olschke much hum ok noch lieden.  Wor dä beiden bleben bünnt?  Dat is nich mehr in mien Kopp! Amenn bünt sä doch bi Heinze off Jonny Prins unnerkomen.