Oma Gesine un hör Guppis

Moin,Gretchen,

ickhebb di ja noch än Vertellsel van Omas Dären belooft, dor kannst ook över smüstern!

Dat keem so:

Mien Kinner bünnt mit Dären upwursen, nett as ick, mien Mama un Oma. Dä Kinner haren bi Naobers än Aquarium sähn, nu mussen sä ja ook so wat hebben. Sä kunnen ook Guppis umsünst kriegen, dä haren genoeg dorvan! Dat har uns hellhörig maokensullt, man wat wüß wi van Guppis un anner Fischen dä man int Glas ankieken kunn.

DatEnn vant Lied was, dat wi än Glaskasten kopen deen, Sand un Planten dorin, un nu kunnen dä Guppis komen. Kinner wassen blied un wi haren uns Ruh. Dat dochen wi! Dat dürde nich lang, do haren änige van dä Guppis än dicke Buuk, nich van Freten, nee, dor satten Guppikinner in, nich toe minn! Wat nu?

Do kwamm min Mama up dä Idee, dä alls riegen sull. „Koopt ook man son Glaskasten, denn kann ick joe all offnehmen, mag dä geern ankieken. Geseggt, gedaohn, sülvigeSpektaokel nochmaol, Glaskasten, Sand, Planten, Waoter, nich toe kolt...

Dä Guppis kunnen umsiedeln, was alles riegt. All wassen toefree, wi haren weer Bott in dä Kasten, un Mama satt nu mit Puß vör dä Kasten un tellde hör Guppis, wat was dat för än Vermaok.

Mandat dürde nich lang, do wur uns Kasten weer toe loetjet, man worhen mit dä lötje Dinger? Wi haren än Teich, twäi sogaor, man dor kunn wi dä doch nich inkippen, denn haren dä Larven van Gelbrandkäfer dä över Nacht wegputzt. Holland in Not.

Do kwam minMama dor oevertoe. „mien Guppis worden all minner, wat is dat?“ Wüssen wi ook nich, man wi kwammen dor achter, dat dä groten dä lötjen upfratten, wassen toe Kannibalen worden. Ick wät nich mehr, wo dat än Enn har, man noit weer Guppis!