Wo wi toe uns Kaoter komen sünt...

Ick hebb all so voel Döntjes över uns Dären vertellt, dor is dat Ern van weg. Vandaog geiht dat um än van uns Katten. Dat is häl raor, wat wi mit dat Där beleevt hemm.

Dat fung so an, dat siet Daogen in Lär sück  än moje schwart Kaat herumdrev, ook up Schoelplatz vant Gymnasium. Sä har nargens Not vör, un änes Daogs gung sä häl driest mit mi int Musikruum, wor ick unnerrichten dee. Sä neide hum dr  ook nich vandör, as dä Kinner rinstörmen deen. Vör dä was dat wat Nääs, dat ick dat Där nich wegjaogen dee, mi bloot dat Spillwark bekeek. Dä Kaat kreeg int Luur, dat mien dicke Schaol un Mütz upt Klavär lachen, dat düürde nich lang, do lach sä moj ingerullt boben upt Klavär, up mien warme Schaol. Dat was än Gügel för dä Kinner, ick har dr wat mit toe doen, dat sä sück bedaoren leeten.

Ick muß mit mien Unnerricht anfangen, nett as alltiet.

Wi hemmen sungen, danzt, ick hebb Klavär spölt, Kaat hett sück nich röögt. In Paus is sä mit uns nao buten stappt un dornao ook dr weer mit in. So gung dat nu elker Dag, dä Kinner haren sück dor an wennt, un ick ook. Wor sä denn middaogs bleev, well wät dat. Sä hörde woll nargens hen, ook up än Annonce kwamm kien Antwoort.

Man änes Daogs gebörde wat häl Besünners. 

Dat was middags, Kinner wassen all nao buten gaohn, Kaat was noch bi mi, ick muß ja noch bietje upklaoren. As ick denn ook Anstalten maoken dee, nao mien Auto toe gaohn, kwamm sä mit, gung mit mi up Parkplatz, leet sück nich offschüddeln. Mien Kinner wassen dor all, fuhren ja alltiet mit mi. „Mama, sä will mit, off wat sall dat worden?“

Ick leet dat dorup ankomen, schloot mien Autodör open, wull instiegen. Man, segg drvan watt nao, so drao as dä Dör open was, sprung dat Där int Auto, dä Kinner dr achteran. „wi nehmen hör mit, Mama, dä wäät ja nich , worhen.“  Wie hemm denn noch reselfärt, wat dat Beste was, un denn, wat Gott derum dee, fuhr wi mit dä Kaat nao Hus. Kinner nammen hör up Arm un gungen dermit int Koeken.. Sä was ja läp mack, hull sück häl tuuk.

 Un nu wieder? Wat sull nu mit dat Där gebören?  Uns Hund was all ut Rand un Band, was so näschierig, leet sück haost nich türsen. Up letzt hett dä Kaat drä Daog int Heizungskeller toebrocht, denn kunn wi hör an Koeken wennen, man sä haar bietje Not för dä wilde Hund. Dä erste Tiet satt sä bloot upt Klavär off boben up än Schapp. Mit dä Tiet hemm dä Dären sück ananner wennt, un nu kreg dä Kaat ook än Naom, wi hemm hör Kimo noemt, nao dä annern, dä uns överfaohren wurden, sä hett datt goed bi uns hatt, un Kaat un Hund wassen laoter än Büx än Wams.