- hillehoek
- 1. Juni
Aktualisiert: 4. Juni
Mien Oma was wat häl Besünners, man mien Opa ook. Wenn hä denn maol in Hus weer, was wi all blied. Dä mäste Tiet in Jaohr was hä ja upp sien Schipp, sien „Hayo“, ook noch, as hä all an sien Söhn övergeben har, dä ja alltied van 13 Jaohr an bi hum faohren de. Hä was so läv mit sien Enkelin, broch mi alltied wat mit, ick wät noch van än moj Halskett ut Bernstein, dä har hä van Königsberg mitbrocht. Dä hebb ick noch, än moj Andenken.
Man hä har ook sien Nücken. Wenn dat um dat Radfaohren gung, was hä överdwas. Ook in hoch Oller mit mehr as 90 Jaohr kunnen sien Dochters hum nich türsen, hä fuhr alltied midden up Straat. Sä haren Not, datt hä unner än Auto off in Dääp raoken kunn. „Sä sähnt mi doch all“ see hä denn. „Wenn ick än Schipp dört Noordsää stühren kann, denn sall ick woll noch mit än Rad klaorkomen“ mände hä. Oma har hum woll wat vertellt, man dä leevde do all laang nich mehr. Opa is 97 Jaohr ollt worden.
Wenn Opa paor Daog langer in Hus was, kreeg hä noch anner Nücken, hä mände, hä muß in Hus un umtoe dorför sörgen, datt alls in Rieg kwamm. Hä was sück seker, dat dor so völ lag, wat nüms bruken dee. „Dat kummt all över Boord“ see hä denn. Vär Froelue in Hus… dat muß ja verkehrt gaohn. Häl läp wur dat mit hum, wenn hä dä Saog funnen har un dormit umt Huus leep. Int hooge Oller klauterde hä noch in dä Appelboomen un fung an toe saogen, völ Benüll har hä dor nich van, man än Kaptein kann alles!
Änmaol hett hä än bleiende Schnäball, dä midden int Hoehnerhuck stunn, offsaogt, man do hett hä läp wat toe hören kregen, datt dat sogaor hum dr benaut bi wuur. Dä Boom har seker uns Oma noch poot.
Opa mäände ook, datt ick toe voel mien Will kreeg, kien Örnung in mien Reev hollen kunn un alls achtert Mors liggen leet. Dor muß hä nu än P vör setten. Dat sach denn so ut, datt ick min Ternöster off anner Reef in Törfhoern weerfunn. Denn was ick seker blied, wenn hä weer an Boord gung, ick hebb dat nich mehr in Kopp.
Mien Zwillingscousine was bit toe hör seste Jaohr mit hör Mama mit an Boord, dornao muß sä naot Schoel. An Boord was ook än pickschwarte lötje Hund, Neger häide dä. Bi ruug Weer muß hä unner blieben, dat Wull hä nich. Opa stellde denn än Packje Persil up Trappen, dor gung hä nich an vörbi, hä har kien Grapp dor an, wuschen toe worden.
Ick was ook geern maol mitfaohrn, wull ook Kaptein worden.
- hillehoek
- 30. Mai
Ik wull, wi weern noch kleen, Jehann,
Do weer de Welt so grot!
Wi seten op den Steen, Jehann,
Weest noch? bi Nawers Sot.
An Heben seil de stille Maan,
Wi segen, wa he leep,
Un snacken, wa de Himmel hoch
Un wa de Sot wul deep.
Weest noch, wa still dat weer, Jehann?
Dar röhr keen Blatt an Bom.
So is dat nu ni mehr, Jehann,
As höchstens noch in Drom.
Och ne, wenn do de Scheper sung,
Alleen, int wide Feld:
Ni wahr, Jehann? dat weer en Ton!
De eenzige op de Welt.
Mitünner inne Schummerntid
Denn ward mi so to Mod,
Denn löppt mit langs den Rügg so hitt,
As domals bi den Sot.
Denn dreih ik mi so hasti um,
As weer ik nich alleen:
Doch Allens, wat ik finn, Jehann,
Dat is - ik sta un ween.
- hillehoek
- 30. Mai
Ick hebb noch än Döntje ut dä Tiet, as mien Broer noch loetjeder was as toe sien "Müssetiet". Hä much knapp drä Joahr west wesen, kunn bietje proten. An lävsten spölde hä in Sandbült. Spoeltüch gaff dat nich gliek naot Krieg, so gaffen wi hum än Eetlepel, "Löppeli Sand" see hä denn. Wi mussen blot uppaasen, dat hä dä nich in Däp schmieten kunn. Man wi wüssen Raot. Dat was Sömmer, hä har än lötje Strickbüx an, mit Drachseelen, datt dä nich offzacken kunn. Dor bunn wi än Seil an, , dat hä uns nich utneien kunn, nett as än Schaap an Sticker. Dä mäste Tiet har än van uns hum in Oog. Man....man kann nich so dumm denken, as dat kummt! Änes Daogs reep Oma:"Wor is dat Kind?"..Holland was in Not, dat Kind was weg! Dä lötje Fent har't klaorbrocht, sück ut dä Büx toe froeten! Nu lagg dor bloot noch dä Büx ant Seil , un dat Kind? Was weg, Dat was än Huppsa! Än leep naot Dääp, än naot Püett, elkunän was ant soeken. Wi hebben hum ja weerfunnen, wor wäät ick nich mehr. Ick wäät ook nich mehr, wat wi dornao utfunnen hebben, um hum toe sekern, Wi hebben hum seker nich mehr ut Ogen laoten!
