top of page

Erinnerungen einer Fehntjerin

"Adeine"

  • hillehoek
  • 2. Juni
  • 1 Min. Lesezeit

Un denn gaff dat ja noch mien lötje Dochter, un dortoe kann man seggen, sä wull nix, un wenn, denn eerst, wenn sä wull.

Sä is van teinte Dag an in uns Köken upwursen, ook schlaopen hett sä dor. Sä was dat Tegendäl van hör Broer, dä mi Dag un Nacht in Drafft hollen har. Ick hebb hör nich änmaol nachts hört. Daogsöver lag sä in Köken in hoer Koerfwaogen, kunn alles mitkriegen, dörkieken doer dat Geflecht. Eerst mit acht Maont wull sä upsitten, solang laggg sä un keek. Man ick hebb dat noch up Kassette upnomen, sä kunn mit acht Maont än lötje Melodie singen, nana nana naana, as „backe backe Kuchen“. Sä wull denn bloot sitten, nich upstaohn, nich proten, mit annerthalf jaohr wull sä eerst loopen, proten mit twäunhalf, man do gliek richtig. Hör Broer leep mit 12 Maont, quedelte do ook all bietje.


Dornao was dat smalls nich so licht mit dat lötje Menske….Wull wi biet Padd, sä muß hör Packje antrecken, denn dürs ick hör dor nich bi helpen, sä wull dat „adeine“ see sä. Har ick bloot än Zipfel mit anfaoht, truck sä sück weer ut un dä Spitaokel gung van näj los. Dat hett smalls Tiet kost!


Sä gung ook nich up elk un än man so los. „ den mag ich nicht leiden, der hat soone Nase“ see sä denn, off „der hiecht so komisch“ was ook än van hör Inwendsels.

Kommentare


bottom of page