Kammeln un Nunnin

Ick mutt noch häl stillkens wat vertellen...Ick was ook än Nuckelkind, bit fief Jaohr, un över mi wur seker ook so laacht as laoter över mien Wipibroer. Än Wipi brukde ick nich, har wat anners utfunnen! Wenn ick upp mien linker Duum ant Nuckeln was, stook ick mien rechter Arm unner dä Nuckelarm, grabbelde dor herum. Dat was dor so wäk un warm! Daogsöver dee ick dat mästens stillkens. "Krabbeln un Nuckeln" see mien Mama, ick mook dor "Kammeln un Nunnin" van. Dä Duum was alltied schon, muß noit wuschen worden! Saobens in Upkaomerbutze was dat so kolt, dat mien Duum anfung toe dampen, dor hebb ick mi alltiet över wunnert. Mien Tannen sünd moj liek bleven, man an dä Duum har ick än lötje Woort, wüß alltiet, wor links un rechts was! Dä hebb ick noch lang Jaohrn hatt. Dat "Kammeln un Nunnin" is nu man ebn 93 Jaohr heer...

Religion

Mi kummt nett noch än Döntje in Kopp, dat geiht weer um mien Broer, dä franterg van Schoel kwamm. "Nu vertell uns man bietje," see Oma, „ un waorum franntst du herum? Wat was denn vandaog, wor gung dat um?, Reeken, Diktaot?" "Nee", see dä lötje Fent, "was man bloot Religion." "Un dat was ut Bibel?" "Jao, Mokus zehn off so, ick hebb nich toehoert!" Oma un ick keken uns an un mussen smüstern. „Un anners steiht dor nix?" frog Mama, "Datt wät ick nich, hebb ja watt anners leest in dä Tiet." Datt anner funn wi denn ook, man dat Kerlke wüß dor wiers nix mehr van, bloot " Mokus zehn" is in sien Kopp bleben, un dat hett hä noch faoken hören mußt, un wi haren laang weer wat toe laagen. 

In Nös puhlen...

"Oma, sall ick Di wat vertellen?" "Jao, Kind, man toe!" "Oma, Anni puhlt in Nös un steckt dä Pudders in Mund!" "Dat is nich moj, mach ick nich lieden, man ick hebb di ook all mit Fnger in Nös sähn, wo geiht dat bi di wieder?" "Oma ick eet dä Pudders doch nich upp, ick kleev dä unnert Taofel!" Oma muß laagen, man denn wur sä häl eernst, as ick hör nich kennen dee. "Dor mutt ick Di nu watt toe seggen, un datt segg ick bloot änmaol! Dat is kien Vertelln, dat is Flappen, un dat will ick in mien Hus nich hören, ick will nich beleben, dat Flappkor achter di anroepen word., flappen hört sück nich!" Mi wur dat häl benaut toe, "dat doe ick noit weer, Oma, " un dor hebb ick mi an hollen, hebb noit weer flappt!