Kammeln un Nunnin

Ick mutt noch häl stillkens wat vertellen...Ick was ook än Nuckelkind, bit fief Jaohr, un över mi wur seker ook so laacht as laoter över mien Wipibroer. Än Wipi brukde ick nich, har wat anners utfunnen! Wenn ick upp mien linker Duum ant Nuckeln was, stook ick mien rechter Arm unner dä Nuckelarm, grabbelde dor herum. Dat was dor so wäk un warm! Daogsöver dee ick dat mästens stillkens. "Krabbeln un Nuckeln" see mien Mama, ick mook dor "Kammeln un Nunnin" van. Dä Duum was alltied schon, muß noit wuschen worden! Saobens in Upkaomerbutze was dat so kolt, dat mien Duum anfung toe dampen, dor hebb ick mi alltiet över wunnert. Mien Tannen sünd moj liek bleven, man an dä Duum har ick än lötje Woort, wüß alltiet, wor links un rechts was! Dä hebb ick noch lang Jaohrn hatt. Dat "Kammeln un Nunnin" is nu man ebn 93 Jaohr heer...